De Britse kwaliteitskrant The Guardian maakt al jaren naam met zijn -zeker voor krantenbegrippen- vooruitstrevende website. Leuk voor ons: ze zijn niet zelfzuchtig en publiceren geregeld interessante artikelen voor vakgenoten over de kneepjes van het online vak.

Zo verscheen in januari een driedelige serie over de toepassing van 'tags' door de krant onder de titel "Tags are magic". De auteurs zijn 'tag manager' Peter Martin en informatiearchitect Martin Belam. Dat The Guardian iemand in dienst heeft die zich fulltime met tags bezighoudt is veelzeggend (in positieve zin).

De waarde van steekwoorden

In het eerste deel leggen de heren uit dat élk artikel dat in de fysieke krant en/of op de site verschijnt standaard voorzien wordt van tags. Een aantal daarvan is vooral administratief van aard: de bron van de eerste publicatie (de krant, het web), het artikelsoort (nieuws, recensie, overlijdensbericht, etc.), de naam van de auteur.

Daarnaast wordt er meestal een aantal steekwoorden toegekend die het onderwerp van het artikel beschrijft. De mannen kennen het imago van metagegevens. Ze geven grif toe dat steekwoorden toekennen gezien wordt als saai en vervelend. Maar ze laten zien dat je er zoveel moois voor terugkrijgt!

Zo zorgen zorgvuldig toegekende steekwoorden ervoor dat 'gerelateerde links' ook echt relevant zijn. Ook is het voor The Guardian een fluitje van een cent een pagina te maken waarop alle artikelen met een bepaald steekwoord automatisch bij elkaar worden gezet.

Dit kun je doen voor één steekwoord tegelijk, maar een van de krachten van tagging is juist de mogelijkheid om te combineren. Een pagina met alle artikelen van een bepaalde journalist, gecategoriseerd per artikelsoort (alle sportstukjes, alle filmrecensies, etc.) is ook zo gepiept.

Resultaten

In deel twee geven de auteurs meer voorbeelden van automatisch gegenereerde overzichten dankzij slimme tagging. Zo zet The Guardian steekwoorden in als taxonomie, bijvoorbeeld om een A-Z-lijst te maken binnen een bepaald thema: een alfabetisch overzicht van artikelen over films.

Verder kent hun trefwoordensysteem een hiërarchie: steekwoord 'Parijs' is een dochter van 'Frankrijk'. Op de pagina met reisinformatie over Parijs kan zo gemakkelijk gelinkt worden naar andere bezienswaardige Franse steden. Ook bij het verbeteren van zoekresultaten en bij de mobiele app van de krant werken tags in hun voordeel.

De praktijk

Tot zover de mooie dingen die The Guardian met zijn tags kan doen. Maar zoals eerder aangegeven is steekwoorden toekennen een vak apart en niet erg leuk om te doen. Deel drie gaat in op deze praktische kant van de zaak.

Hoeveel steekwoorden ken je bijvoorbeeld toe per artikel? De krant is -opzettelijk- vrij streng en kiest voor een inhoudelijk steekwoord plus standaard het 'katern' waar het artikel in staat. De jaarcijfers van Microsoft worden anders getagd dan de nieuwste Windows-telefoon.

Lang niet alle zaken of personen waar The Guardian over schrijft krijgen trouwens direct een steekwoord toegekend. Dat gebeurt pas naar mate het interessanter wordt om content in samenhang aan te gaan bieden.

De krant werkt met 8.500 steekwoorden: een beheersbaar aantal (zeker met een tag manager in dienst). Die beheersbaarheid wordt vergroot doordat The Guardian werkt met een contentmanagementsysteem waarin je meerdere artikelen tegelijk kunt taggen.

Meer informatie

Ik vind het een heel goed idee om van tagging iets leuks en levendigs te maken! De Britse krant doet dit door een kijkje in de keuken te geven en door het publiek erbij te betrekken: je kunt via Twitter op de hoogte blijven van de nieuwste steekwoorden bij The Guardian.

Meer informatie vind je in de presentatie die Martin en Belam gegeven hebben tijdens de conferentie Online Information 2010 en natuurlijk in de artikelenreeks "Tags are magic" zelf.