From: xander.periens@gmail.com
To: Internet boot camp
Subject: Knoppenkennis
Date: 16 december 2009

Geacht Internet Boot Camp,

Ik had er schoon genoeg van. Altijd maar alles voor mijn vrouw te moeten opzoeken en bestellen op internet, omdat zij het zogenaamd te druk heeft met andere dingen. Ze snapt gewoon niet hoe het allemaal werkt op het Welt Weit Web! En dan tegelijk maar zaniken dat ik 'altijd achter die computer zit'.

"Weet je wat jij moet doen mam?", zei ons zoontje Didus gisteren tegen haar. "Je moet op internet boet kemp."

Terwijl hij het webadres internetbootcamp.nl intikte, vroegen wij ons af waar uw webseite over zou gaan. "Het is vast iets met een boot", zei mijn vrouw. "Een soort zeilkamp met computers aan boord." Ik dacht eerder aan de serie Der U-Boot-Kampf die op NDR Fernsehen wordt uitgezonden.

Maar het bleek een webseite voor mensen die niet goed kunnen internetten, aangekleed als legerkamp. Om te leren hoe het moet.

Bertolt Brecht zei al: "Kein Menschenleben ist ohne Kampf und Entbehrung, auch das glücklichste nicht." En dan kende hij het internet niet eens! Als ex-leraar Duits ben ik vooral geïnteresseerd in de didactische aspecten van uw webseite. Hoe leert u mensen internetten?

Mijn vrouw keek intussen met interesse naar die wilskrachtige kampcommandant op de thuispagina. "Met hem wil ik wel in een bootje op kamp. Alleen, heeft hij het nou tegen mij of tegen jou?"

Wijsneus Didus zei: "Hoe kan'ie nou zijn pet afnemen, hij heeft een hoed op." Ach ja, de jeugd, die neemt alles zo letterlijk. Trekt u zich er vooral niets van aan. Ik gaf mijn vrouw de muis in handen en vroeg haar wat ze moest doen als ze wilde meedoen. Ze las het bordje 'zelf in training?' en bewoog haar muis in de aangegeven richting.

Toen ze aan de zijkant van het scherm aankwam was er nog niets gebeurd. Ik wees mijn vrouw op de hulptekst 'Moet je met je muis op klikken'.

Waarop zij zich afvroeg waarom ze eerst de verkeerde kant op werd gestuurd. En waarom u niet gewoon 'Klik hier' op die knop heeft gezet, voor de beginners. Ach ja, ik begrijp u wel. Dat is zóóó jaren negentig.

Mijn vrouw klikte verder. Een nieuw scherm verscheen. Ik liet het even op me inwerken.

"Daar moet ik zeker mijn naam invullen", zei mijn vrouw, terwijl ze begint te tikken. Ze snapte niet dat ze juist de instructeur een naam moest geven. Vrouwen en logica. Vandaar dat uw instructeur bij ons thuis met de naam Gretchen door het leven moet.

We kwamen terecht op een pagina waar we ons moesten aanmelden, dat zag ik meteen met al mijn routine. Maar mijn vrouw moest zo nodig weer de kleine lettertjes lezen.

Ze zei: "Als ik niet alles ineens wil doen en later wil kunnen terugkeren, dan moet ik mijn gegevens invullen. Maar ik wil hem wél ineens maken. Er moet dus ergens een mogelijkheid zijn om te beginnen zonder me te registreren." Maar hoe ze ook zocht, ze kon niet verder. Ze zat vast.

"Zó leer je nooit internetten", zei ik nog. "Gewoon alles invullen wat ze vragen en er niet over nadenken. Zo doen we dat online."

Een aanmeldformulier verscheen. Een hele lijst vragen. Ze mocht mijn e-mailadres gebruiken, want zelf heeft ze dat natuurlijk niet.

Dat gaf mij mooi de tijd om even koffie te zetten en de bijles van de volgende dag voor te bereiden, met mijn favoriete studente, die me altijd zo lief 'Herr Periëns' noemt. Ik wenste mijn vrouw succes en stond op. Maar ze was me te snel af. Al scrollend zag ze aan de onderkant van de pagina de knop 'Ik vul dit liever later in'.

Triomfantelijk klikte ze er op. Ze leert snel, dat moet ik toegeven.

'Onderdeel 1: Knoppenkennis' - Om daar te komen, moet mijn vrouw kiezen uit twee... ehhh... knoppen.

"Waarom moet ik hier nu weer op een knop 'Start onderdeel 1' klikken", zei ze. "Kan ik niet gewoon meteen beginnen?" Ik glimlachte fijntjes. Dat klikken op die knoppen is natuurlijk allemaal deel van de training, ik voel dat als ex-leraar precies aan.

Mijn vrouw klikte, volgens uw instructie, op F11. Het scherm werd groter en de taakbalk, onderaan, verdween.

Ze schrok. Van de weeromstuit klikte ze nog eens op F11. De knoppentraining wierp nu al vruchten af!

Nu had zich een browser in de bestaande browser geopend. Waarmee ze alle knoppen van de browser dubbel zag.

Ik zag direct dat het een soort 'oefenbrowser'was, die speciaal voor de training werd geopend. Maar het zag er voor een beginner nogal onwennig uit. Net alsof ze op een verkeerde knop had gedrukt.

"Volgens mij zijn dat hackers, Xander", zei ze, met een dun stemmetje. "Laten we de boel maar afsluiten voordat ze ons telebankieren binnendringen." Feilloos klikte ze op het kruisje rechtsboven en de browser sloot direct.

Wat zo'n knoppentraining effectief is, zeg! Dat wordt wat als ze straks met de andere onderdelen aan de slag gaat! Al moet ze dan wel eerst mijn e-mail openen en het door u toegezonden wachtwoord zien te vinden tussen mijn correspondentie met mijn favoriete studente.

Ehhh, snel even een ander e-mailadres registreren voor mijn vrouw.

En daarom mail ik u dus. Ik kan wel een knop vinden voor een nieuw wachtwoord, maar niet voor een nieuw mailadres. Kunt u anders Gretchen Përiéns even handmatig uitschrijven?

Groet,
Xander Periëns

P.S. Ook Xander Periëns twittert (af en toe).