Is er niet iets mooiers dan software en informatie met plezier gebruiken. Met passie en overgave ermee aan de slag gaan en er zo plezier aan te beleven. Dat kan alleen als software en informatie uitdagend en bevredigend werken. Beide zouden het leven moeten verrijken en nieuwe mogelijkheden, inzichten en dimensies moeten bieden. En daar is meer dan alleen bruikbaarheid voor nodig.

Ontwerpers van software en informatie richten zich daarom niet alleen op de bruikbaarheid ervan. Bruikbaarheid is 'slechts' een noodzakelijke basisvoorwaarde. Bruikbare software en informatie bevatten immers geen fouten, voldoen aan verwachtingen en zijn duidelijk, begrijpelijk en voorspelbaar in structuur, vorm en gedrag. Dit betekent overigens niet dat leren niet nodig is of dat er geen inspanningen nodig zijn. Het blijkt juist goed als het een uitdaging is nieuwe mogelijkheden te leren kennen. De Amerikaanse leerpsycholoog en deskundige op het gebied van leren en technologie Seymour Papert noemde dit ooit 'Hard Fun'. Volgens hem leren mensen het beste als iets uitdagend is. Mensen ontwikkelen zich sterk als ze iets (nog) niet kennen of kunnen en als het leerproces daarbij stimulerend is. De plezierfactor werkt motiverend.

Kathy Sierra schrijft in haar blog veel over de relatie tussen plezier en de bruikbaarheid en UX van software en informatie. Onlangs nog toonde ze aan de hand van een prachtig voorbeeld hoe een ogenschijnlijk saai onderwerp als watermanagement veel plezier kan opleveren en deze plezierfactor zelfs sociale invloed kan hebben. Plezier is volgens haar dan ook iets totaal anders dan grappig, leuk, humoristisch of vermakelijk. Haar ideeën over de plezierfactor tijdens gebruik van software en informatie doen sterk denken aan die van Richard Wurman. Ze is dan ook met recht de eigentijdse versie van Wurman te noemen.